Bahçe teli, baş uzanıyor, evde kimse yok mu diye bakıyor. Boşsa kapı çabuk açılıyor, kadın içeri sızıyor. Konuşma yok gibi, iş diz çökünce başlıyor. Her gün olduğu laftan belli, sahne o tekrarın bir günü. Kamera bahçeden odaya kayıyor. Komşu, çit, ağız, ifşa bakan için bahane kısa.
